ایمپلنت دندان

مراحل ایمپلنت دندان یا مراحل کاشت دندان دارای دو فاز درمانی می‌باشد.

۱) جراحی

۲) پروتز

و هر کدام از این مراحل خود دارای مراحل دیگری هم می‌باشند.

تعداد جلسات درمانی بستگی به شرایط فرد دارد. به طور مثال گاهی اوقات تمام مراحل ایمپلنت دندان در یک جلسه و گاهی اوقات در چندین جلسه انجام می‌شود.

در تکنیک ایمپلنت فوری یا یک روزه تمام مراحل جراحی و پروتز در یک جلسه انجام می شود.

جراحی ایمپلنت شامل مراحل زیر است

• کشیدن دندان
• بازسازی استخوان
• کاشت ایمپلنت با فیکسچر
• بستن هیلینگ اباتمنت

مرحله پروتز ایمپلنت دارای مراحل زیر است

• قالب گیری
• طراحی و ساخت توسط تکنسین‌های پروتز دندانی
• امتحان پروتز ساخته شده
• نصب پروتز

لازم به ذکر است که مراحل ساخت پروتز به مراحل کلینیکی و لابراتواری تقسیم می‌شود که در این مطلب ما به مراحل کلینیکی اشاره خواهیم کرد.

پروتز ایمپلنت انواع مختلفی دارد که بسته به نوع طرح درمان ممکن است مراحلی به مراحل گفته شده اضافه یا کم شود.

مدت زمان ایمپلنت دندان

مدت زمان کاشت دندان که به آن کاشت ایمپلنت دندان هم می‌گویند می تواند با توجه به عوامل مختلف، زمان‌های مختلفی را به خود اختصاص دهد.

مدت زمان درمان کاشت ایمپلنت بستگی به نوع جراحی و تکنیک پیاده سازی آن دارد. در برخی شرایط می‌توانیم از تکنیک‌های ایمپلنت فوری یا همان ایمپلنت یک روزه هم استفاده کنیم. در این نوع تکنیک‌ها مراحل ایمپلنت دندان یعنی جراحی و پروتز در یک جلسه درمان انجام می‌شود.

گاهی این تکنیک‌ها در یک الی سه جلسه انجام می‌شود که یک هفته زمان می‌برد. اغلب تکنیک های دیگر بین 3 الی 6 ماه زمان می‌برند. هرچه استخوان فک تراکم بهتری داشته باشد و ابعاد آن استاندارد تر باشد و فرد از نظر جسمانی سالم تر باشد و بهداشت بیمار بهتر باشد طول مدت کاشت دندان کمتر می شود.

آیا ایمپلنت دندان، درد دارد؟

همان طور که اشاره شد مراحل ایمپلنت دندان شامل دو مرحله جراحی و پروتز است. جراحی ایمپلنت با بی‌حسی موضعی انجام می شود. بنابراین هیچ دردی ندارد. بعد از درمان ممکن است عوارضی از جراحی مثل درد و تورم متوجه بیمار باشد که معمولا با خوردن داروها و مسکن‌هایی که جراح تجویز می‌کند درد کاشت دندان کنترل می‌شود. از دیگر عوارض ایمپلنت دندان ممکن است تورم ، کبودی و خون ریزی باشد که این‌ها عوارض طبیعی بعد از جراحی هستند و با مرور زمان طی روزهای بعد از جراحی این عوارض رفع می‌شوند.

مرحله پروتز ایمپلنت معمولاً بدون درد است چون فقط قطعاتی بالای سطح لثه باز و بسته می‌شود و در جلسات درمانی کارهایی بر روی پروتز که بالای سطح لثه است انجام می شود، بنابراین دردی ندارد. در افرادی که لثه های حساس تری دارند ممکن موقع بستن و باز کردن قطعات درد مختصری وجود داشته باشد ، که با استفاده از بی حسی موضعی این درد رفع می‌شود. 

کاشت ایمپلنت دندان یک درمان سرپایی کلینیکی است و معمولاً نیازی به بیهوشی عمومی ندارد و با استعمال بی حسی موضعی انجام می‌شود، اما گاهی اوقات در افرادی که خیلی می‌ترسند یا آستانه تحمل درد آن ها پایین است و یا دوست دارند  درمان کاشت دندان راحت‌‌تر انجام شود، میتوان از خواب عمیق یا سدیشن استفاده کرد، که در واقع یک بیهوشی سطحی است که در این مورد از داروهای تزریقی آرامبخش استفاده می شود. به صورتی که متخصص بیهوشی در کنار بیمار قرار می‌گیرد و قبل از جراحی ایمپلنت دندان کارش را شروع می‌کند، داروهای آرام بخش برای بیمار تزریق می کند و همچنین این فرد در حین و بعد از اتمام جراحی در کنار بیمار است و علائم حیاتی بیماران را چک می کند تا تغییر و مشکلی به وجود نیاید.

گاهی اوقات با داروهای خوراکی هم می‌شود حس آرام بودن را در بیمار به وجود آورد اگر بیمار شب قبل از جراحی کاشت دندان از داروهای آرامش بخش خوراکی مثلا دیازپام استفاده کند، در روز بعد آرامش بیشتری دارد و درد کمتری احساس میکند و خیلی راحت‌‌تر کار برایش انجام می‌شود، ضمن اینکه تحقیقات نشان داده است انجام درمان‌ها در ساعت ۹ صبح درد کمتری دارد، یعنی اینکه بدن در این ساعت به لحاظ هورمونی دارای شرایط بهتری است. به خاطر همین در درمان‌های مثل دندانپزشکی، تتو پوست، و تزریقات و یک سری درمانهایی که دردی جراحی دارند، انجام آنها ساعت نه صبح توصیه می‌شود که بدن آمادگی بیشتری داشته باشد.

تأثیر ایمپلنت دندان در زیبایی چهره و دوام آن

لبخند نقش مهمی در زیبایی چهره دارد و از دست دادن دندان‌ها یا آسیب‌دیدگی آن‌ها می‌تواند این زیبایی را تحت تاثیر قرار دهد. ایمپلنت دندان بهترین جایگزین برای دندان‌های از دست‌رفته است که علاوه بر بهبود عملکرد جویدن و تکلم، باعث حفظ و افزایش زیبایی چهره نیز می‌شود.

عوامل مؤثر در زیبایی ایمپلنت

1. پروتز ایمپلنت: قسمت قابل‌مشاهده در دهان است که طراحی و ساخت آن بر عهده‌ی تیم پزشکی و تکنسین‌های لابراتوار است.

2. روش ساخت: ایمپلنت می‌تواند به‌صورت دیجیتالی (با دقت بالا و اصلاحات میکرونی) یا دستی (وابسته به مهارت تکنسین) طراحی و ساخته شود.

3. مواد مصرفی: استفاده از روکش‌های سرامیکی مخصوصاً زیرکونیا باعث ایجاد ظاهری طبیعی‌تر و زیباتر می‌شود.

4. اصلاحات زیبایی: در موارد تحلیل لثه، از سرامیک‌های صورتی برای طبیعی‌تر به نظر رسیدن ایمپلنت استفاده می‌شود.

دوام و طول عمر ایمپلنت دندان

1. وضعیت جسمانی بیمار: افراد سالم دوام بیشتری از ایمپلنت خواهند داشت، اما بیماران مبتلا به دیابت، پوکی استخوان یا بیماری‌های خودایمنی ممکن است دوام کمتری تجربه کنند.
2. مصرف دخانیات و الکل: سیگار، مواد مخدر و الکل تاثیر منفی بر طول عمر ایمپلنت دارند.
3. بهداشت دهان و دندان: رعایت بهداشت باعث افزایش دوام ایمپلنت می‌شود.
4. کیفیت درمان و متریال: استفاده از برندهای معتبر، قطعات اصلی و تیم درمانی حرفه‌ای بر طول عمر ایمپلنت تأثیرگذار است.
5. استریلیزاسیون: رعایت اصول بهداشتی حین درمان از عفونت و کاهش دوام ایمپلنت جلوگیری می‌کند.
6. چکاپ و مراقبت‌های پس از درمان: معاینات دوره‌ای و رعایت توصیه‌های پزشک برای افزایش طول عمر ایمپلنت ضروری است.

عوامل کاهش‌دهنده عمر ایمپلنت

• مصرف سیگار، قلیان و مواد مخدر
• عدم رعایت بهداشت دهان و دندان

با رعایت این نکات، ایمپلنت دندان می‌تواند یک راهکار دائمی و زیبا برای جایگزینی دندان‌های از دست‌رفته باشد.

چه تعداد ایمپلنت‌ مورد نیاز است؟

بهترین حالت این است که برای هر دندان از دست‌رفته یک ایمپلنت کاشته شود، اما در برخی شرایط (مانند هزینه بالا، کیفیت نامناسب استخوان یا خطر آسیب به عصب‌ها) می‌توان تعداد پایه‌های ایمپلنت را به حداقل استاندارد کاهش داد و از روکش‌های متصل به پایه‌ها (پوینتیک) استفاده کرد.

حداقل تعداد پایه‌های ایمپلنت در شرایط مختلف:

•   ۴ دندان از دست‌رفته: ۳ پایه و ۴ روکش (در برخی شرایط ۲ پایه و ۴ روکش قابل قبول است).
•   ۵ دندان از دست‌رفته: حداقل ۳ پایه، زیرا ۲ پایه و ۳ پوینتیک غیر اصولی است و دوام ایمپلنت را کاهش می‌دهد.

  بی‌دندانی کامل در یک فک:

•   پروتز ثابت: حداقل ۸ پایه (در برخی شرایط ۶ یا ۷ پایه نیز ممکن است).
•   پروتز متحرک (اوردنچر):
•   فک پایین: حداقل ۲ پایه (ایده‌آل ۴ پایه).
•   فک بالا: حداقل ۴ پایه (در حالت ۵ پایه، ناحیه کام حذف شده و پروتز سبک‌تر و بهتر می‌شود).

با رعایت این استانداردها، می‌توان تعادل مناسبی بین هزینه، دوام و زیبایی ایمپلنت‌ها برقرار کرد.

جایگزین ایمپلنت دندان

۱. دندان مصنوعی (دنچر)

 انواع: 

• دنچر کامل (برای بی‌دندانی کامل) 
• پارسیل دنچر (برای از دست دادن تعدادی دندان).

 معایب:

•   متحرک بودن و نیاز به خارج کردن حداقل ۸ ساعت در روز.
•   تحلیل استخوان فک و لثه، کاهش ثبات پروتز و افزایش لقی آن.
•   ایجاد مشکل در جویدن، تکلم و کاهش اعتماد به نفس.
•   کاهش حس چشایی و دمای غذا.
•   لقی و احتمال زخم شدن لثه.

 نتیجه: آخرین گزینه برای جایگزینی دندان است و کارایی کمی دارد.

۲. بریج دندانی

  روش: روکش‌هایی که روی دندان‌های سالم مجاور قرار می‌گیرند و ناحیه بی‌دندانی را پر می‌کنند.

  معایب:

•   تراشیدن دندان‌های سالم برای نصب بریج.
•   افزایش خطر پوسیدگی دندان‌های پایه و التهاب لثه.
•   تحلیل استخوان در ناحیه بی‌دندانی به دلیل نبود پایه در زیر پونتیک.

 نتیجه: گزینه‌ای موقت که نسبت به ایمپلنت دوام و سلامت کمتری دارد.

مزایای ایمپلنت نسبت به جایگزین‌های دیگر

•   حفظ استخوان فک و جلوگیری از تحلیل آن.
•   بهبود قدرت جویدن بدون احساس درد.
•   حفظ حس چشایی و دمای غذا (برخلاف دندان مصنوعی).
•   ثبات بالا و عدم جابه‌جایی در دهان.
•   عدم آسیب به دندان‌های مجاور (برخلاف بریج).

عوارض عدم استفاده از ایمپلنت

•   تحلیل استخوان فک و لثه (غیرقابل برگشت).
•   حساس شدن دندان‌های مجاور و افزایش احتمال پوسیدگی.
•   جابه‌جایی دندان‌های مجاور و بهم‌ریختگی فک و بایت.
•   مشکلات عضلانی و درد فک.
•   سخت شدن کاشت ایمپلنت در آینده و افزایش هزینه درمان.

نتیجه: ایمپلنت بهترین و ماندگارترین جایگزین برای دندان از دست‌رفته است و باید در اولویت قرار گیرد

ایمپلنت دندانی یکی از بهترین روش‌ها برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته است و مزایای زیادی نسبت به روش‌های دیگر مانند بریج یا دندان مصنوعی دارد. در اینجا خلاصه‌ای از مزایای ایمپلنت دندانی آورده شده است:

مزایای ایمپلنت دندان

1. جلوگیری از تحلیل استخوان فک:

ایمپلنت‌ها نیرو را به استخوان فک منتقل می‌کنند و از تحلیل استخوان جلوگیری می‌کنند.

2. تغذیه مناسب: 

ایمپلنت‌ها مانند دندان طبیعی عمل می‌کنند و امکان جویدن و تغذیه مناسب را فراهم می‌کنند.

3. حفظ لذت غذا خوردن: 

انتقال نیرو به استخوان فک باعث می‌شود که لذت غذا خوردن مانند دندان طبیعی باشد.

4. شباهت به دندان طبیعی:

ایمپلنت‌ها از نظر آناتومی شبیه دندان هستند و فیزیولوژی جویدن را حفظ می‌کنند.

5. عدم نیاز به دستکاری دندان‌های مجاور: 

برخلاف بریج، ایمپلنت‌ها نیازی به تراشیدن دندان‌های مجاور ندارند.

انواع روش‌ های کاشت ایمپلنت

1. جراحی به روش فلپ: لثه باز می‌شود و ایمپلنت در استخوان قرار می‌گیرد.

2. جراحی به روش پانچ یا فلپ‌لس:

بدون باز کردن لثه، ایمپلنت از طریق سوراخ کوچکی در لثه قرار می‌گیرد.

3. ایمپلنت دیجیتال: با استفاده از تکنولوژی دیجیتال، دقت و کیفیت کار افزایش می‌یابد.

4. ایمپلنت فوری: در برخی شرایط، ایمپلنت و روکش در یک روز انجام می‌شود.

5. ایمپلنت فول ماوس: برای جایگزینی تمام دندان‌های از دست رفته استفاده می‌شود.

سن مناسب ایمپلنت دندان

ایمپلنت برای افرادی که رشد استخوان فک آن‌ها کامل شده باشد مناسب است. معمولاً این سن برای زنان از حدود ۲۰ سال و برای مردان از حدود ۲۲-۲۴ سال است.